1_ مشخص کردن زنجیره ی اصلی :

طولانی ترین زنجیر کربنی را به عنوان زنجیره ی اصلی انتخاب می کنیم .

اگر در ترکیب موجود 2 تا زنجیره با کربن های مساوی یافتیم ،آنگاه آنی زنجیره ی اصلی است که تعداد گروه های آلکیل (تعداد استخلاف)

بیشتری داشته باشد .

2_ زنجیره ی اصلی را شماره گذاری می کنیم :

زنجیره ی اصلی دو سر دارد ، از سری شروع به شماره گذاری می کنیم که کمترین عدد ممکن به یک استخلاف برسد .

اگر از هر دو طرف یک شماره به استخلاف رسید از طرفی شروع به شماره گذاری می کنیم که تعداد استخلاف بیشتری در کربن موردنظر

دارد .

اگر تعداد استخلاف ها در نزدیک ترین کربن هر دو طرف یکی بود ، از هر دو طرف شماره گذاری کرده ، سپس شماره های کربن های دارای

استخلاف را جمع می کنیم ، طرفی که کمتر شد را به عنوان زنجیره ی اصلی شروع به نام گذاری می کنیم .

3_ اگر گروه های آلکیل خودشان استخلاف داشته باشند ، برای آنها هم به طور جداگانه نام گذاری می کنیم سپس در نام زنجیره اصلی

قرار می دهیم .

4_ نام گروه های آلکیل را بر اساس حروف الفبای انگلیسی(به ترتیب) می نویسیم .

** اسامی استخلاف های پیچیده را در ابتدا می نویسیم .

** در نام گذاری استخلاف ها ، تقدم بر استخلاف های پیچیده است .

** قابل توجه است که استخلاف ها را بر اساس حروف الفبا به ترتیب می نویسیم .

** اگر در نام گذاری با چند استخلاف یکسان روبرو شدیم ، ابتدا شماره استخلاف ها را ذکر کرده سپس اسمش را به دنبال شماره ها

می نویسم .

در نام گذاری ترکیبات آلی گروه هایی که دارای استخلاف های بزرگی هستند را با اسامی زیر نام گذاری می کنیم :

2= بیس ،

3 = تریس،

4 = تترا کیس ،

5= پنتا کیس ،

6 = هگزا کیس ،

7 = هپتا کیس ،

8 = اکتا کیس ،

9 = ننا کیس ،

10 = دکا کیس .